Begin februari 2011 bracht 4Aviation een bezoek aan de Srilankaanse luchtmacht en de Aero India show op Yelahanka. Van de groep van 36 personen die richting Sri Lanka afreisde, gingen er 28 door naar India voor de Aero India show. De plannen voor het bezoeken van de beurs op Yelahanka bestond al een hele tijd. Om de reis een stuk interessanter te maken werd besloten te kijken of Sri Lanka bereid was om een groep enthousiastelingen te ontvangen. We waren dan ook erg blij met de toestemming voor het bezoeken van de luchtmachtbases van Sri Lanka, die in de loop van 2010 werd verkregen.

Op donderdag 3 februari ontmoetten 27 deelnemers elkaar op Schiphol voor de eerste vlucht richting Londen-Heathrow. In Londen stapte nog een deelnemer in, waarna de groep met een Airbus A340 van Sri Lankan richting Colombo vloog. Op vrijdagmorgen (4 februari) heel vroeg arriveerde de groep op de luchthaven van Colombo (tevens thuisbasis van de fighters van de Srilankaanse luchtmacht). Op Colombo werden we netjes opgewacht en gingen we per bus naar het eerste hotel in Mount Lavinia. Omdat de dag nog lang was besloten we meteen op zoek te gaan naar de eerste vliegtuigen van de trip. In de hoofdstad van Sri Lanka, Colombo, werden twee Jet Provosten gevonden, waarvan er één te fotograferen was. Onze contactpersoon van de luchtmacht kwam nog even handjes schudden terwijl we later op de dag in het zwembad verkoeling aan het zoeken waren. In de loop van dezelfde dag arriveerden, vanuit diverse richtingen, nog 8 deelnemers van de reis.

Op zaterdag (5 februari) stond het eerste bezoek gepland. Op weg naar Ratmalana, waar behalve het luchtmachtmuseum ook 2 operationale (transport)squadrons gestationeerd staan, was de spanning voelbaar. Ondanks de heldere communicatie in de aanloop naar de reis, was het toch spannend om te zien welke mogelijkheden er ter plekke zouden zijn. Die spanning was snel verdwenen toen we, aan het begin van het bezoek, te horen kregen dat we ‘onze gang konden gaan’. Ofwel; fotografeer wat je leuk vindt, vraag wat je vragen wilt en let goed op als we toestellen op gaan starten. De daaropvolgende uren werden doorgebracht op het platform en in de hangaars van Ratmalana. De zon werkt met enige regelmaat mee, terwijl zowel 2 als 8 squadron actief waren met een aantal toestellen. De variëteit aan toestellen was heel goed en we pikten zelfs nog een paar bezoekers mee. Na deze fantastische ervaring namen we afscheid van onze begeleiders en begaven ons in de middag richting het museum. Het SLAF museum is onlangs onder handen genomen en ziet er nu fantastisch uit. De collectie is uitmuntend en alles ziet er heel goed verzorgd uit. De restanten van een neergeschoten Zlin 143 van de Tamil Tigers maakt ook deel uit van de collectie. Aan het einde van de middag togen we weer naar hetzelfde hotel voor de overnachting.

Zondag 6 februari stond in het teken van de verplaatsing naar de andere kust. Een rit die het merendeel van de dag in beslag zou nemen. Temeer omdat het land nog steeds geteisterd werd door overvloedige regen. Deze regen had een deel van de wegen aan de oostkust zeer slecht begaanbaar gemaakt. Daarom was op zaterdag al besloten om halverwege de rit naar Trincomalee van bus te wisselen. De alternatieve bus was robuuster, hoger en beter bestand tegen slechte wegen. Dit betekende dus dat we in de loop van de dag onze luxe airco bus inruilden voor een minder luxe exemplaar. Met deze tweede bus waren we nog geen 3 kwartier op weg toen we naarst de weg een groep van meer dan 10 olifanten zagen. Aan het einde van de middag bleek de weg inderdaad behoorlijk slecht te zijn geworden en kon het hotel maar met moeite bereikt worden. Het zwembad en het strand ontbraken weer niet!

Op maandagmorgen (7 februari) waren we weer vroeg uit de veren. We hadden al om 07.30 uur afgesproken bij de hoofdpoort van China Bay. Een vlieger van 1 Flying Training Wing kwam ons ophalen en na een welkom van de commandant en een korte briefing over de eenheid gingen we richting de hangaar. Vanwege de aanhoudende regen had de trainingseenheid al meer dan anderhalve week niet gevlogen. Ook op deze maandagmorgen bleeft het regenen. Gelukkig was men bereid om van alle types (K-8, PT-6 en Cessna 150) een exemplaar naar buiten te slepen. Daarnaast was fotograferen in de hangaar en in de shelters geen enkel probleem. Het eindresultaat was weer erg prima en er was zelfs voldoende tijd om creatieve beelden van een K-8 Karakorum in een shelter te maken. De medewerking was weer boven verwachting. Alle mogelijke vragen werden beantwoord. Al met al liet de luchtmacht een professionele indruk na, die gebruik maakt van moderne managementtechnieken. Ook op China Bay werden we getracteerd op een refreshment, voordat we in de middag weer op pad gingen. In de loop van de middag stapten we weer over in onze ‘eigen’ luxe bus en arriveerden later die middag bij het hotel voor de nacht. Genietend van een prachtig uitzicht en omringd door nieuwsgierige apen (ramen en deuren gesloten houden!) werd het bezoek van die ochtend geevalueerd.

De dinsdag, 8 februari, stond in het teken van helikopters. De dag begon op Hingurakgoda-Minneriya, waar 7 en 9 squadron huizen. Vanwege de overstromingen in het land was een deel van de operationele choppers elders gedetacheerd. Ook hier leken geen restricties te gelden. Het squadron met de Bell 206’en en Bell 212’s had recentelijk nog meer dan 50 personen gered, die door het wassende water in de problemen waren gekomen. Bij 9 squadron, opererend met de Mi-24, waren we ook weer meer dan welkom. Ook de Hinds werden her en der in het land gebruikt voor rescue-operaties. Na een bakje thee reisden we richting Anuradhapura. Op Anuradhapura aangekomen bleek dat het veld, na de aanval van de Tamil Tigers, weer helemaal herbouwd te zijn. We waren te gast bij 6 squadron met haar Mi-17’s. Daarnaast opereerden twee Bell 212’s van 7 squadron vanaf hier om te helpen bij de evacuatie van mensen uit gebieden die getroffen waren door het water. Gelukkig brak er aan het einde van de middag nog een zonnetje door. Na het vastleggen van de preserved toestellen op dit veld ging de rit verder richting Negombo. Dit was nog een aardige rit, met als gevolg dat we pas tegen 22 uur de sleutels van onze hotelkamers overhandigd kregen.

Ook op woensdag (9 februari) waren we weer vroeg uit de veren. Vandaag stond het eerste bezoek aan de fighterbasis van de Srilankanen gepland; Katunayake (het militaire deel van Colombo-Bandaranaike International).  De procedure bij de poort duurde wat lang, waardoor we vanaf de poort al een vliegende Flogger konden zien vliegen. Toen we opgehaald waren door een vlieger van 10 squadron en we bij de squadrons aankamen, kwamen twee taxiënde Floggers ons al tegemoet. De groep werd opgedeeld in 3 clubjes van 12 met ieder een eigen begeleider. Zo werden alle 3 de vliegende fighter squadrons (5 [F-7’s], 10 [Kfir] en 12 squadron [MiG-23/27]) bezocht. Er was voldoende tijd om her en der toestellen naar buiten de slepen, onder de sheds vandaan te halen, covers te verwijderen, etc. Het zonnetje scheen volop en het was gewoonweg genieten. Een F-7GS vloog ’s middags nog een missie. Na de lunch op de basis en een verfrissend drankje gingen we in de middag richting 4 squadron. Dit VIP-squadron toonde haar Bell 212 en 412’s met trots. Op het platform stonden ook nog twee Mi-17’s van Anuradhapura. Vanaf het platform van 4 squadron konden we ook bij de Engineering Wing naar binnen gluren. Helaas hadden we hier geen toestemming om naar binnen te gaan. Aan het einde van deze geweldige dag was een duik in het zwembad (aan het strand) lekker verfrissend.

Op donderdag de 10e stonden we weer lekker vroeg bij de poort van Katuyanake voor een tweede poging. Het (tweede) bezoek bleek echter ter plaatse niet bekend, waardoor er op het laatste moment nog wat geregeld moest worden. Uiteindelijk kwam alles toch goed, en reden we voor de tweede dag op rij het veld op. Eenmaal bij de squadrons bleek dat er al snel een Kfir en een F-7 binnen zouden komen. Beide toestellen konden fantastisch gefotografeerd worden. Hetzelfde ging op voor de MiG-23UB die daarna ging vliegen. Al met al was dit tweede bezoek een prachtige aanvulling op het eerste bezoek. In de middag reden we naar het vlakbij gelegen Ekala. Bij Ekela is een opleidingsinstituut van de luchtmacht gevestigd en hier konden nog een aantal buiten dienst gestelde toestellen gefotografeerd worden. Met dit laatste bezoek was er een einde gekomen aan een serie fantastische bezoeken aan de Srilankaanse luchtmacht. Aan het einde van de middag vertrokken de eerste deelnemers alweer.

Na de laatste overnachting in Sri Lanka bleef er op vrijdagmorgen een groep van 28 mensen over die nog door wilden gaan naar India voor een bezoek aan Aero India 2011. Omdat de vlucht van Colombo naar Bangalore pas laat in de middag gepland stond werd de vrijdag toeristisch besteed. Het toeristische tochtje eindigde met een heerlijke lunch, waarna we incheckten voor de vlucht naar India. Bij aankomst in Bangalore stond de volgende bus alweer te wachten. Na een uurtje rijden kwamen we bij ons hotel aan voor de komende 3 nachten.

Op zaterdagmorgen (12 februari) werd er weer niet uitgeslapen. Omdat de toegangsprocedure op Yelahanka, ondanks de voorinschrijvingen, onduidelijk was wilden we op tijd bij de ingang staan. Dat lukte, uiteraard vanwege het vroege tijdstip, en de onduidelijkheid hield aan tot we op een gegeven moment allemaal heel snel een toegangskaart op konden halen en door mochten lopen. De show was niet erg groot en draaide vooral om de keuze van de Indiërs voor hun Medium Multi Role Combat Aircraft (MMRCA). Bijna alle kanditaten, behalve de MiG-35, waren vertegenwoordigd in de vliegshow. De static was klein en helaas ontbraken van de Indiërs de MiG’s. Desalniettemin was er genoeg smakelijks te zien. Behalve de deelnemers kenmerkt Aero India zich door de bezoekende toestellen, die aan het begin en het einde van de dag aankomen en weer vertrekken. Iedereen had een prachtige plek op het veld gevonden om, ongestoord, de hele dag de vliegshow te kunnen fotograferen. Aan het einde van de middag werd de bus weer opgeroepen om ons weer richting de stad te brengen. Een Indiaas restaurant kon zich verheugen op een grote groep buitenlanders voor het diner.

Op zondag (13 februari) herhaalde het ochtendritueel zich voor een deel van de groep. Een ander deel had besloten om deze zondag toeristisch door te brengen. Van de groep die meereisde naar Yelahanka voor de tweede poging (die wederom in prachtige weeromstandigheden hele fraaie plaatjes opleverde) splitste zich in de loop van de dag weer een deel af die richting het HAL museum en wat andere preserved toestellen in de miljoenenstad Bangalore reisden. Aan het einde van de dag verzamelde de groep zich echter weer bij hetzelfde restaurant als de dag ervoor, voor een laatste echt gezamenlijke maaltijd.

Het volgende item dat zich aandiende was de terugreis naar Nederland. De terugreis begon op maandagmorgen (14 februari) in Bangalore. Daar werden overigens nog drie bezoekende toestellen waargenomen. De terugreis zou, vanwege een hele lange pauze op Colombo, lang gaan duren. Na het eerste hopje naar Colombo, ging een groot deel van de groep daarom opnieuw door de Srilankaanse douane om te zwemmen bij een hotel of om op eigen gelegenheid nog even te genieten van het mooie weer. In de loop van de avond kwam de groep weer bij elkaar op de luchthaven om tegen middernacht in te checken. Door het tijdstip van de vlucht kon bijna iedereen meteen de slaap vatten op deze 12 uur durende vlucht naar London. Het laatste stukje van Heathrow naar Amsterdam was niet meer dan een formaliteit, waarna de deelnemers elkaar gedag zegden en met een bijzonder tevreden gevoel naar huis reisden.

Early February 2011, 4Aviation visited the Sri Lankan Air Force and the Aero India show at Yelahanka. A total of 28, on the group of 36 that travelled to Sri Lanka, continued their tour to India to visit the Aero India show. The plans to visit the trade show Yelahanka had been in place for a while. In order to make the tour a lot more interesting it was decided to see whether Sri Lanka was willing to receive a group of enthusiasts. Obviously, we were very happy with the permission to visit the Sri Lanka Air Force bases, that we received by mid-2010.

On Thursday 3 February, 27 participants met each other at Schiphol for the first flight to London-Heathrow. In London another participant joined, after which the group flew to Colombo in an Airbus A340 of Sri Lankan. On Friday morning (4 February), very early, the group arrived at the airport of Colombo (also home to the fighter aircraft of the Sri Lanka Air Force). At Colombo we were met by our tour contacts and we sat down in the bus that took us to the first hotel in Mount Lavinia. Since the day had only just started, we directly decided to start looking for the first aircraft of the tour. In the capital city of Sri Lanka, Colombo, we were able to find two Jet Provosts, one of which could be photographed. Our point of contact within the air force came to shake hands while we were taking a swim in the pool of the hotel later that day. During the same day, the remaining 8 participants of the tour, arrived from several directions.

The first base visit was scheduled for Saturday (5 February). On our way to Ratmalana, that houses two operational (transport) squadrons, apart from the museum, we were anxious to find out what the visit would be like. Despite intense, frequent and clear communication in the preparations, it is always interesting to find out what the situation is on the spot. All ‘stress’ soon disappeared when, at the beginning of the visit, we were told to ‘go ahead’. In other words; picture what you like, ask any question you want to ask and pay attention when we are starting up aircraft. The next hours were spent on the platform and in the hangars of Ratmalana. The sun regularly cooperated, while both 2 and 8 squadron were active with a number of aircraft. The variety in types was very good and we even encountered some visitors. After this fantastic experience we said goodbye to our hosts and went the museum in the afternoon. The SLAF museum was recently completely refurbished and looks immaculate at the moment. The collection is outstanding and well preserved. The remains of a Tamil Tiger Zlin 143, that was shot down, is part of the collection. At the end of the afternoon we headed for the same hotel to spend the night.

Sunday 6 February was marked as a transfer day. We needed to get to East Coast of the island. A ride that would cost us the major part of the day. Especially since the country was still experiencing excessive rainfall. This rainfall was the reason that parts of the roads on the Eastern side of the country has become rather inaccessible. Therefore, we had approved to a change of our means of transport on our way to Trincomalee. This alternative bus was more robust, with higher ground clearance and better equipped for the road conditions. This meant that we had to exchange our comfortable a/c bus for a less luxurious one around noon. We were only riding this second bus for around 45 minutes when we saw a group of more than 10 elephants next to the road. At the end of the afternoon the roads did become a lot worse and we had a little trouble reaching our hotel. The swimming pool and beach were included again!

On Monday morning (7 February) we rose early again. We had made arrangements for being at the main gate of China Bay at 07.30. A pilot of the 1 Flying Training Wing came to pick us up and after welcome by the commanding officer and a short briefing on the unit, we headed for the hangar. Because of the constant rain, the training unit had not flown for one and half week. It also rained on this Monday morning. Luckily, the hosts were more than happy to tow an airframe of each type (K-8, PT-6 and Cessna 150) outside. Apart from that, photography inside the hanger and in the shelters was allowed. The end result was very good again and there was even enough time to experiment with more creative shot of a K-8 Karakorum inside a shelter. The cooperation was beyond our expectations again. All possible questions were answered. All in all, the air force aired a lot of professionalism, making use of modern management techniques. At China Bay we were treated to a refreshment again, before taking to the road again in the afternoon. While heading West again, we switched buses again and ended up in our ‘own’ bus, before ending up at our hotel for the night. While enjoying a beautiful view and surrounded by curious monkey (keep your doors and windows closed!) we evaluated the visit of that day.

Tuesday, 8 February, was helicopter day. The day started at Hingurakgoda-Minnerirya, where 7 and 9 squadron are base. Because of the flooding of several parts of the country, part of the operational choppers were detached elsewhere. Here also, no restrictions appeared to be in place. The squadron operating Bell 206s and Bell 212s had recently rescued more than 50 people that had become victims of the rising water. At 9 squadron, operating the Mi-24, we were more than welcome as well. Their Hinds were also being used in rescue operations around the country. After a cup of tea, we headed for Anuradhapura. While arriving at Anuradhapura, the base appeared to have been completely restored, after the attack of the Tamil Tigers. We were guests of 6 squadron, flying the Mi-17s. At the base, two Bell 212 of 7 squadron were present to assist in evacuating people from flooded areas. Luckily, at the end of the day the sun presented itself. After capturing the preserved aircraft on the base, we started our ride towards Negombo. This ride took quite a while, and eventually we were handed the keys of our hotel rooms around 22.00.

Also on Wednesday (9 February) we got up very early again. This day the first visit to the fighter base of the Sri Lankans was scheduled; Katunayake (the military part of Colombo-Bandaranaike International). The procedures at the gate took a little longer than expected, resulting in witnessing a flying Flogger from the gate. After being met by a pilot of 10 squadron and heading for the fighter area, we were greeted by two taxying Floggers. The group was split into 3 groups of 12, each being accompanied by a pilot from the squadrons. All groups visited the 3 flying fighter squadrons (5 [F-7s], 10 [Kfir] and 12 squadron [MiG-23/27]). There was plenty of time to tow several aircraft back and forth, tow them from underneath their sheds, remove covers etc. The sun was shining at its best and it was simply awesome. One F-7GS flew a sortie during the afternoon. After lunch on the base and a very refreshing drink we headed for 4 squadron during the afternoon. This VIP-squadron was proud to show their Bell 212 and 412s. On the platform also two Mi-17s from Anuradhapura were present. From the 4 squadron platform we were also able to peek into the hanger of the Engineering Wing. Unfortunately, we were not permitted to go inside here. At the end of this magnificent day, the dive into our swimming pool (near the beach) was very refreshing.

On Thursday (10 February) we reported back at the gate of Katuyanake very early again for our second attempt. The (second) visit appeared to not have been communicated to the base, resulting in some last-minute calls and actions. In the end all went smooth again and we drove on base for the second day in a row. Once at the squadrons it became apparent that a Kfir and F-7 would soon be arriving back from a sortie. Both aircraft were pictured under the best possible circumstances. The same applies to the MiG-23UB that took off shortly after that. All in all the second visit was a perfect addition to the first visit. In the afternoon we drove to nearby Ekala. At Ekala a training institute of the air force is located and we were allowed to photograph a number of withdrawn aircraft there. With this last visit a series of fantastic visits to the Sri Lanka Air Force was ended. At the end of the day the first participants left the group already.

After the final night in Sri Lanka, a group of 28 people remained on Friday morning. All these had opted for the extra weekend in India for a visit to Aero India 2011. Since our flight from Colombo to Bangalore would take place early in the evening, the Friday was spent acting as tourists. The touristic tour ended with a delicious lunch, after which we checked in for our flight to India. On arrival at Bangalore the next bus was already waiting for us. It took us a little over an hour to reach our hotel for the next 3 nights.

No sleeping in again on Saturday morning (12 February). Since the entry procedures at Yelahanka were very unclear, despite our timely pre-registration and payment, we wanted to be at the gate as early as possible. We were in time and the process of how to get in was still unclear, until all of a sudden we all possessed an entry ticket and were able to walk on base. The show itself was very limited and mainly focusing on the choice the Indians had to make for their Medium Multi Role Combat Aircraft (MMRCA). Almost all candidates, apart from the MiG-35, were represented in the air show. The static was small and, unfortunately, the Indian Air Force MiG’s were missing. Despite that, there were plenty of interesting aircraft. Apart from the participants, Aero India is also known for the visiting aircraft. These visitors can be seen twice a day, before the show starts and just after it ends. All on the group had found a perfect position on the base to photograph the air show without being disturbed. At the end of the day the bus was called in to transport us back to the city. An Indian restaurant near the hotel saw a large group of foreigners invading the available tables.

On Sunday the 13th the ritual repeated itself for part of the group. Another part had decided to spend this Sunday acting as a tourist again. From the group that went to Yelahanka for the second attempt (that resulted in beautiful pictures again under perfect weather conditions), another part split off during the day. They went to the HAL museum and some other preserved aircraft in the city of Bangalore. At the end of the day the group came together again at the same restaurant as the day before, for a final meal.

The next item on the itinerary was the journey back to the Netherlands. The return journey started on Monday morning (14 February) in Bangalore. At the airport, three visiting aircraft were noted. The journey would, because of long stop-over at Colombo, take some time. After the first flight to Colombo, a large part of the group passed Sri Lankan customs again to be able to take a swim at a hotel or to enjoy the nice weather for some time. During the evening the group gathered again at the airport and around midnight the check in took place. Because of the timing of the flight almost all fell asleep at the beginning of the 12 hour flight to London. The last leg of the tour, from Heathrow to Amsterdam, was nothing more than a formality, after which the participants said each other goodbye and went home feeling very happy about the tour.