Na een uitgebreid ontbijt op woensdagmorgen (18 juni) bracht de bus ons naar de hoofdpoort. Daar werden we, samen met nog meer dan 100 andere fotografen, om 8 uur verwacht. De procedure en setting waren vergelijkbaar met vorig jaar; inchecken en vriendelijke begroetingen door de Turkse luchtmacht. Daarop volgde eerste een korte briefing over de oefening en de mogelijkheden. Anatolian Eagle 2014/2 had een fraai deelnemersveld bijeengebracht. Behalve tientallen Turkse F-16’s namen er Turkse Phantoms aan deel, Spaanse F-18’s en Typhoons, Typhoons van de RAF, Jordaanse F-16’s en Mirage 2000’s uit Qatar. De briefing gaf verder info over wat we de komende dagen zouden gaan doen. Iedereen kinkte instemmend; dit ging weer helemaal goed komen. “Relax, we zijn op tijd klaar met de briefing zodat jullie niets hoeven te missen”. Vervolgens werden we naar de kop van de baan gebracht. Met volop zon, een lekkere temperatuur en tientallen fighters die vanaf verschillende plaatsen geweldig gefotografeerd konden worden was het weer een geweldige ervaring. Wederom bleek dat je met weinig regels stellen het meeste bereikt, Met common sense en een beetje samenwerking tussen de aanwezigen ging het perfect (een enkel testosteron-momentje daar gelaten, maar die horen er gewoon bij, niks bijzonders). Daarna ff lekker lunchen voor een paar euro en ’s middags een herhaling van zetten. Vanwege de draaiende zon deze keer aan de andere kant van de baan, zodat er weer andere opnamen ontstonden die minstens net zo gaaf waren. Na afloop van de tweede wave ging het weer richting de hoofdpoort en werd afscheid genomen tot de volgende ochtend. De avond in Konya werd door bijna iedereen etend op een terrasje doorgebracht.
