Verenigd Koninkrijk II 2026
De teleurstelling was groot toen bekend werd dat de Royal International Air Tattoo op RAF Fairford niet door zou gaan. 4Aviation had een aantal touringcars gepland voor de 1 en 2-daagse reis, maar ook twee minivans die hoofdzakelijk de RIAT zouden doen, maar ook een paar andere bases. Bij deze laatste groep was nog voldoende interesse om samen een mooie reis naar het Verenigd Koninkrijk te organiseren.
Zo gezegd, zo gedaan, in overleg met een mooie route gemaakt en medio juli stak de groep het kanaal over.
Blijf geïnformeerd
Chances are that we will return to the United Kingdom for a comparable tour. If you want to be informed if we have details about this, please click the button to send us a message.
Geen RIAT, geen probleem!
Helaas werd dit jaar de RIAT-editie 2026 gecanceld. De reden hiervoor had te maken met de heersende spanningen in het Midden-Oosten. 4Aviation heeft daarom een alternatieve reis naar de UK samengesteld waarbij meerdere velden in het zuiden en midden van Engeland worden bezocht. De keuze viel op de week voorafgaand aan de oorspronkelijke RIAT en dat pakte prima uit. De weersverwachtingen waren prima en er stonden enkele bijzondere movements gepland, zoals het vertrek van de Raptors vanaf Fairford.
Nadat alle deelnemers in Nederland en België zijn opgepikt op zondag 11 juli 2026, komen we ruimschoots op tijd aan in Calais. We passeren vlotjes de douane en een dito overtocht waarna we koers zetten naar Fairford. Rechts wordt hier links en dat houden we tot terug in Dover vol. We eten een warme hap aan de rivier in het authentieke Lechlade om vervolgens door te rijden naar RAF Fairford waar de Lancers en Raptors staan. De toestellen staan prachtig in de avondzon en zijn prima te fotograferen. Het hek langs het veld blijkt voor de meesten met de meegenomen trap een treetje te hoog. Gelukkig hebben we er één ladder die het net wel haalt en klimmen om de beurt omhoog voor een paar mooie platen.
Raptors & Dragons
Vroeg naar het veld want vandaag, maandag 12 juli 2026, vertrekken de Raptors terug naar Langley USA. We beginnen aan de oostkant van het veld waar de F-22’s in lijntjes de nacht hebben doorgebracht. Met een noordoostelijke wind wordt vanaf 09 wordt gevlogen. De groep splitst zich: enkelen willen de kisten wheels-up fotograferen, de overigen kiezen voor de vliegtuigen al taxiënd en in de start. Het weer is nog bewolkt hoewel er steeds meer gaten ontstaan in het wolkendek. Uiteindelijk vertrekken er 10 toestellen, één F-22 blijft kapot achter. Tussendoor stijgt een U-2S op. Deze gemotoriseerde zwever is een lastig vliegtuig om te besturen, met name de landing is met enkel een hoofdonderstel erg kritisch. De Dragon Lady draait wat oefenrondjes en approaches wat geen makkelijke opgave is met een stoterige windkracht 4. Ondertussen horen we B-1B’s opstarten. Na een half uurtje komen er twee stuks in beweging. Bijna binnen handbereik draaien ze de baan op en vertrekken met blauwpaars gekleurde afterburners in oostelijke richting. Wat een overdonderend begin van deze trip!
Hierna rijden we naar RAF Brize Norton. De verwachtingen zijn niet hoog want het was al bekend dat een deel van de zuidelijke taxibaan in onderhoud was. Desondanks wordt met de A400 gevlogen en zien we er een aantal Atlassen in de start en landing. Omdat we de volgende dag vroeg bij Shawbury willen zijn rijden we aan het eind van de middag naar het pittoreske Telford. We besluiten de dag bij het uitstekende grill restaurant Hickory’s Smokehouse.
Juno, Juli
Vandaag, dinsdag 13 juli 2026, staan de Juno’s op RAF Shawbury als eerste op het programma. Het is lastig een goede plek te vinden omdat de afstand naar het platform vrij groot is en sprake is van tegenlicht. We maken een omtrekkende beweging door het veld en belanden aan de oostzijde van een van de twee banen. We hebben geluk: de meeste H135’s van dit helikopter opleidingsveld vertrekken naar het noordoosten zodat we de zon mooi op de kisten hebben. Uiteindelijk is het hele platform uitgevlogen en tellen we .. Juno’s.
Aanvankelijk stond voor de tweede helft van de dag RAF Valley op het programma. Dit veld ligt helemaal aan de westkust van Wales en betekent een lange autorit. Langs de aanrijroute woedt een bosbrand en het is onduidelijk of de weg afgesloten is. De groep besluit om de Hawks en Texans van Valley voor een volgende keer te bewaren en rijden via het Midland Air Museum in Cosford in oostelijke richting. Cosford is een prachtig museum waar je de drie V-bombers kunt bewonderen. Tevens vliegen hier enkele Grob’s die we met de achtergrond van opgeslagen Jaguars nog even vastleggen.
Dan is het gasgeven naar RAF Coningsby waar we de recovery van de middagwave met Typhoons nog hopen mee te pakken. Ondanks de files rond Birmingham arriveren we net op tijd voor de landing op Coningsby. Het zachte avondlicht brengt ons mooie plaatjes. Zeker als ze nog even de historische Dakota ZA947 uit de hangar trekken.
We rijden naar ons hotel in Lincoln via Waddington. Er staan twee RC-135’s geparkeerd, verder is er weinig te zien. Morgenochtend zien we hopelijk meer activiteit.
Perfect Prefect
Vandaag, woensdag 14 juli 2026, starten we bij RAF Waddington. Helaas blijkt de WAVE (de officiële spottersparkeerplaats) gesloten. Op een andere plaats nabij de geparkeerde Vulcan worden we vrij onvriendelijk door de bewaking weggestuurd. Verder is een van de twee Rivet Joints vertrokken en zien we geen enkele andere activiteit. Mogelijk zijn we te vroeg en besluiten RAF Cranwell en RAF Barkton Heath te verkennen. Op Cranwell is het veel te rustig maar op Barkston Heath staat al een keurig lijntje Grob Prefect T.1s in de ochtendzon. Deze civiel geregistreerde kisten zijn niet voor iedereen interessant. In overleg met de groep besluiten we vroeg naar de enige echte fightertown van de Royal Air Force te gaan: RAF Coningsby. Dat het een goede keus is blijkt wel uit de hoeveelheid vliegende Typhoons, in totaal tellen we er 27 in twee dagen. De groep splitst zich op: een enkeling wil aan de zuidoost kant staan, de rest blijft aan de westzijde en eindigt in het maisveld aan de noordzijde.
Deze avond speelt het Engelse nationale elftal tegen Argentinië met als gevolg dat om half 5 de laatste Eurofighters al terug keren. We herenigen en via de zeer slechte wegen in dit deel van Engeland verplaatsen wij ons dan naar het volgende hotel bij Mildenhall.
Moonshot
Nadat we eerst, op donderdag 15 juli 2026, even langs het hek van Mildenhall KC-135’s van U.S. Air Force’s 100th Air Refueling Wing vastleggen, rijden we naar Lakenheath om twee teamleden te droppen. De rest gaat door naar RAF Marham in de hoop de F-35B’s van de RAF te scoren. Er wordt op vrijdag niet meer gevlogen vanaf Marham dus het moet nu gebeuren. Aanvankelijk gokken we op een plek nabij de taxibaan en zien in de verte twee Phenoms van Cranwell circuits vliegen. We besluiten naar de westelijke kop van de baan te verplaatsen zodat we deze kisten zonder heathaze kunnen fotograferen. We hebben ons goed en wel gepositioneerd als plots een F-35B komt binnendraaien. Missie gelukt! Vrij snel daarna volgen nog twee B-tjes die al hoverend en brullend langs komen glijden. Ondertussen houden we contact met de reisgenoten bij Lakenheath waar de 10 eerder vertrokken F-35A’s alweer op het thuishonk zijn.
De groep herenigt zich dan bij Lakenheath voor de middagmissie. Helaas komt deze niet meer van de grond wat past in het patroon van weinig tot geen activiteiten deze week. Er lijkt een verband te zijn met de oefening Combat Archer wat vooral een grondoefening voor wapenhandeling is.
We besluiten naar RAF Mildenhall te verkassen en dat pakt goed uit. Bij de camping aan de westkant kun je voor een kleine vergoeding op een trailer staan. Hierbij heb je prima zicht op de activiteiten op het veld en landende vliegtuigen.
De MV-22’s zijn druk in de weer. Eentje doet zelfs sling-oefeningen op het veld voor de toren. Er vertrekken een KC-135 en een MC-130J. De zon zakt achter de horizon en sluiten af met een avondhap bij de Half Moon bar waarna wij ons opmaken voor een goede nachtrust.
Galaxy
De laatste volle dag, vrijdag 16 juli 2026, in de UK start aan het hek bij Lakenheath. Er gaan nogal wat geruchten de ronde over de komst van Holloman F-16s maar dat blijkt niet te gaan gebeuren. Wel vertrekken er 12 F-35’s naar Jordanië, eentje vliegt lokaal. Ze banken mooi voor ons naar links omhoog. Gezien de ervaring van de vorige dag besluiten we eerder naar Mildenhall te vertrekken. We rijden rond het veld en zien een C-5, C-17 en een C-40C Clipper op de platforms staan. De lokaal gebaseerde Stratotankers zijn erg actief, eentje eindigt met panne wat veel hectiek van hulpdiensten op de grond met zich meebrengt. Ondertussen sluipt er nog een onschuldig uitziende C-146A binnen maar het is een wolf in schaapskleren. De zogenaamde Wolfhound is een Dornier 328 die ingezet wordt voor clandestiene operaties.
Als blijkt dat de C-5 nog gaat vertrekken wachten we een tijdje. We doden de tijd met gesprekken met bekende en minder bekende medespotters, allemaal on-route omdat de RIAT niet doorging. Erg gezellig!
Het is even onzeker of de Galaxy wel vertrekt want er is een hydraulisch probleem gesignaleerd. Blijkbaar krijgen ze het opgelost en klokslag 6 uur vertrekt de kolos richting The States. Met deze indrukwekkende afsluiting zetten we tevreden koers naar ons laatste hotel.
Op de ochtend van zaterdag 17 juli 2026 zijn we bijtijds uit de veren. We staan ingedeeld voor de overtocht van 12 uur. Ondanks een wachttijd van een half uur bij de douane kunnen we met een ferry eerder naar het Europese vasteland. De terugreis verloopt spoedig en rond 17 uur bereiken we de laatste (opstap)plaats in Prinsenbeek bij Breda. We beëindigen hiermee een hele leuke en (voorbij)vliegende trip.
